وقتی بیماری لثه از مرحله التهاب ساده عبور میکند، نیاز به درمان تخصصی پیدا میکند. درمان پریودنتال، مجموعهای از روشهاست که هدفش متوقف کردن بیماری و نجات دندانهاست.
چه زمانی درمان پریودنتال لازم است؟
وقتی بیماری لثه از ژنژیویت (التهاب ساده) به پریودنتیت پیشرفت میکند — یعنی استخوان و بافت نگهدارنده دندان شروع به تخریب میکنند — درمان تخصصی ضروری میشود. هدف، توقف پیشروی و حفظ دندانهاست.
مرحله ۱: درمان غیرجراحی
جرمگیری (Scaling): حذف جرم و پلاک از روی دندان و زیر خط لثه
صاف کردن ریشه (Root Planing): صاف کردن سطح ریشه تا باکتری نتواند دوباره بچسبد
آنتیبیوتیک موضعی: در برخی موارد برای کنترل عفونت
💡 اولین خط درمان: اکثر موارد پریودنتیت با درمان غیرجراحی (جرمگیری عمیق) کنترل میشوند. این روش پایه و اساس درمان پریودنتال است و اغلب نتایج خوبی دارد.
مرحله ۲: ارزیابی مجدد
چند هفته پس از درمان اولیه، دندانپزشک وضعیت لثه را دوباره ارزیابی میکند. اگر جیبهای لثهای بهبود یافته باشند، وارد مرحله نگهداری میشویم. اگر نه، ممکن است نیاز به جراحی باشد.
مرحله ۳: درمان جراحی (در صورت نیاز)
جراحی فلپ: برای دسترسی به جیبهای عمیق و تمیز کردن کامل
پیوند استخوان: برای بازسازی استخوان از دست رفته
پیوند بافت: برای پوشاندن ریشههای آشکار
بازسازی هدایتشده بافت (GTR): برای کمک به رشد مجدد بافت
مرحله ۴: نگهداری — حیاتیترین مرحله
درمان پریودنتال بدون مرحله نگهداری، شکست میخورد. مراجعه منظم هر ۳-۴ ماه برای جرمگیری و کنترل، ضروری است. بیماری پریودنتال مزمن است و بدون نگهداری مداوم، عود میکند.
⚠️ واقعیت مهم: آسیب پریودنتیت (استخوان از دست رفته) معمولاً برنمیگردد. هدف درمان، «توقف» بیماری و حفظ وضعیت موجود است. به همین دلیل، تشخیص و درمان زودهنگام بسیار ارزشمندتر از درمان دیرهنگام است.
پیوندهای مرجع: سازمان جهانی بهداشت: سلامت دهان · انجمن دندانپزشکی آمریکا: موضوعات سلامت دهان
بازسازی مینا: ترمیم طبیعی دندان
📌 این محتوا بر اساس منابع علمی نوشته شده و جایگزین مشاوره پزشکی نیست. در صورت داشتن علائم یا نگرانی، برای ارزیابی فردی به دندانپزشک مراجعه کنید. | fa.omidkheirkhah.com