برآورد مدل‌سازی‌شده می‌گوید ۲۹٫۵ درصد از همهٔ دختران ۱۵ تا ۱۹ ساله—حدود ۴۳ میلیون نفر—تا این سن خشونت شریک عاطفی و/یا خشونت جنسی از سوی فرد غیرشریک را تجربه کرده‌اند. عدد واقعی احتمالاً بالاتر است؛ این آمار برای برنامه‌ریزی خدمات و پیشگیری است، نه رتبه‌بندی کشورها یا پیش‌بینی وضعیت یک فرد.
خلاصهٔ یک‌دقیقه‌ای
سازمان جهانی بهداشت و صندوق جمعیت سازمان ملل در ۵ اکتبر ۲۰۲۶ گزارشی فنی دربارهٔ دختران ۱۵ تا ۱۹ ساله منتشر کردند. برآورد مرکزی می‌گوید ۲۹٫۵ درصد از همهٔ دختران این گروه سنی، یعنی حدود ۴۳ میلیون نفر، خشونت جسمی یا جنسی از سوی شریک عاطفی و/یا خشونت جنسی از سوی فرد غیرشریک را تجربه کرده‌اند. فاصلهٔ عدم‌قطعیت ۹۵ درصدی این برآورد ۲۷٫۴ تا ۳۲٫۷ درصد است. [۱]
این رقم حاصل یک پیمایش تازه در سال ۲۰۲۶ نیست. گزارش، داده‌های پیمایش‌های جمعیتی پیشین را در یک مدل آماری جهانی ترکیب می‌کند و وضعیت برآوردی سال ۲۰۲۳ را نشان می‌دهد. تجربه‌های پنهان‌شده، تفاوت روش پیمایش‌ها و نبود دادهٔ امن در بعضی بحران‌ها احتمال کم‌برآوردی را بالا می‌برد؛ بنابراین عددها نقشهٔ بار سلامت عمومی‌اند، نه شمارش کامل رویدادها. [۱] [۲]
گزارش را چه کسانی و با چه هدفی تهیه کردند؟
ویراستاران سازمانی گزارش WHO و UNFPA هستند. LynnMarie Sardinha هدایت فنی و هماهنگی را بر عهده داشت؛ Irina Bergenfeld و Polychronis Kostoulas در مدیریت داده مشارکت کردند و Kostoulas چارچوب آماری و مدل‌سازی را توسعه داد. نویسندگان اصلی LynnMarie Sardinha، Morane Verhoeven و Mandip Aujla بودند و Claudia García-Moreno و Avni Amin بازبینی فنی انجام دادند. [۱]
این سند یک مقالهٔ پژوهشی تازه با نمونه‌گیری مستقل نیست؛ خلاصه‌ای فنی از مجموعهٔ برآوردهای جهانی، منطقه‌ای و ملی ۲۰۲۳ است. ارزش آن در گردآوری شواهد پراکنده با تعریف‌ها و مدل مشترک برای سیاست‌گذاری است. بر همین اساس، سطح شواهد برای برآورد بار جمعیتی مهم است، اما برای تعیین علت خشونت، پیش‌بینی خطر یک فرد یا سنجش اثر یک مداخله کافی نیست.
سه عدد اصلی چرا مخرج یکسان ندارند؟
در میان دختران ۱۵ تا ۱۹ سالهای که تاکنون ازدواج یا رابطهٔ عاطفی داشته‌اند، شیوع مادام‌العمر خشونت جسمی و/یا جنسی از سوی شریک ۲۳٫۳ درصد برآورد شد؛ فاصلهٔ عدم‌قطعیت ۲۱٫۵ تا ۲۵٫۷ درصد بود. برای ۱۲ ماه گذشته، برآورد ۱۶٫۰ درصد، معادل حدود ۱۲٫۵ میلیون دخترِ دارای سابقهٔ رابطه، گزارش شد. [۱]
خشونت جنسی از سوی فرد غیرشریک از ۱۵سالگی، در میان همهٔ دختران ۱۵ تا ۱۹ ساله ۸٫۴ درصد برآورد شد؛ فاصلهٔ عدم‌قطعیت ۶٫۷ تا ۱۱٫۷ درصد بود. برآورد ۱۲ ماه گذشته ۴٫۰ درصد، حدود ۱۳ میلیون نفر، است. چون مخرجِ آمار شریک عاطفی فقط دختران دارای سابقهٔ رابطه است و مخرج آمار غیرشریک همهٔ دختران‌اند، کنار هم گذاشتن ۲۳٫۳ و ۸٫۴ درصد به‌صورت دو ستون هم‌معنا یا جمع سادهٔ آن‌ها گمراه‌کننده است. [۱]
این برآوردها چگونه ساخته شدند؟
داده‌های واجد شرایط باید از پیمایش‌های جمعیت‌محور، ملی یا زیرملیِ نماینده می‌آمدند، بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ اجرا شده و تا نوامبر ۲۰۲۴ در دسترس بودند و خشونت را با پرسش دربارهٔ رفتارهای مشخص می‌سنجیدند. برای خشونت شریک عاطفی، ۱۶۸ کشور و قلمرو دست‌کم یک منبع واجد شرایط داشتند. مدل سلسله‌مراتبی بیزی پنج‌سطحی اطلاعات مطالعات، کشورها، مناطق، ابرمنطقه‌ها و جهان را با هم ترکیب و برای تفاوت‌های قابل‌شناسایی روش‌ها تعدیل کرد. [۱] [۲]
فاصلهٔ عدم‌قطعیت با فاصلهٔ اطمینان یک پیمایش منفرد یکی نیست؛ دامنهٔ باورپذیر برآورد مدل را نشان می‌دهد. مدل‌سازی به پرکردن شکاف داده کمک می‌کند، اما دادهٔ گمشده را به مشاهدهٔ واقعی تبدیل نمی‌کند. عدد کشوری با نمونهٔ کم یا دادهٔ قدیمی باید با احتیاط بیشتری خوانده شود و تفاوت چند واحدی میان کشورها الزاماً تفاوت واقعی یا رتبهٔ دقیق را ثابت نمی‌کند.
چرا عدد واقعی ممکن است بیشتر باشد؟
ترس از پیامد، شرم، انگ، هنجارهای اجتماعی و نبود خدمات امن می‌تواند افشا را کاهش دهد؛ شدت این عوامل در همهٔ کشورها یکسان نیست. خود گزارش هشدار می‌دهد که کم‌گزارشی، مقایسهٔ مستقیم کشورها و مناطق را دشوار می‌کند. تفاوت در مصادیق پرسیده‌شده نیز مهم است: برخی پیمایش‌ها خشونت تسهیل‌شده با مواد، رابطهٔ جنسیِ اجباری بدون زور فیزیکی یا شکل‌های غیرتماسی را کامل پوشش نمی‌دهند. [۱]
نمونهٔ نوجوانان در برخی کشورها کوچک است و فاصله‌های عدم‌قطعیت را وسیع می‌کند. در جنگ، آوارگی و بحران انسانی، گردآوری داده هم دشوارتر و هم از نظر ایمنی حساس‌تر است؛ این وضعیت‌ها ممکن است کمتر نمایان شوند. دامنهٔ گزارش بر خشونت جسمی و جنسیِ آفلاین تمرکز دارد و خشونت روانی یا خشونت تسهیل‌شده با فناوری را در برآورد اصلی نمی‌گنجاند. این محدودیت‌ها به معنی بی‌اعتباری گزارش نیست؛ مرز چیزی را نشان می‌دهد که عددها می‌توانند و نمی‌توانند بگویند.
پیام کاربردی برای نظام سلامت و پیشگیری چیست؟
گزارش از خدمات سلامتِ محرمانه، ایمن، پاسخ‌گو به نیاز نوجوان و مبتنی بر خواست و کرامت بازمانده حمایت می‌کند. پاسخ مؤثر فقط وظیفهٔ درمانگاه نیست: آموزش، حمایت از کودک، خدمات اجتماعی و نظام عدالت باید مسیرهای هماهنگ و قابل‌دسترس داشته باشند. ادامهٔ تحصیل متوسطه، پیشگیری از ازدواج کودک، برابری حقوقی و ساخت محیط‌های امن نیز در سطح جمعیت اهمیت دارند. [۱] [۳]
چارچوب RESPECT Women بر هفت حوزهٔ پیشگیری، از تقویت مهارت‌های رابطه و توانمندسازی زنان تا کاهش فقر، محیط امن و تغییر هنجارها، تأکید می‌کند. [۳] این برآوردها نمی‌گویند کدام دختر خشونت دیده یا یک برنامه در هر کشور حتماً موفق می‌شود؛ برای آن پرسش‌ها به ارزیابی محلی و مطالعات مداخله‌ای نیاز است. پیام قابل‌دفاع این است که مسئله گسترده، قابل پیشگیری و نیازمند خدمات حمایتی و سیاست چندبخشی است—نه اینکه آمار جای شنیدن تجربهٔ فرد یا سنجش ایمنی او را بگیرد.
منابع اصلی
متن کامل گزارش فنی ۳۹صفحه‌ای WHO/UNFPA، توضیح روش در همان سند و صفحات رسمی گزارش اصلی برآوردهای ۲۰۲۳ و راهنمای RESPECT Women بررسی شد. این سند مقالهٔ کارآزمایی یا پیمایش تازه نیست و این نوشته داوری تخصصی مستقل ادعا نمی‌کند.
این مطلب برای آگاهی عمومی است و جایگزین تشخیص یا درمان فردی نیست.